Van Mozaïek naar Aquarel

Als het weer gaat somberen in Nederland, wordt het tijd om de zon op te zoeken. Heerlijk, ik ben weer even terug op mijn werkplek in La Palma. Een andere plek deze keer, maar dat biedt aquarelkansen!
Zon en zee, geeft licht en warmte. Dat heb ik nodig om te aquarelleren. Vandaag laat ik me inspireren door mozaïek. Kijk en lees mee.

Dit jaar zitten we niet in de zo vertrouwde blokhut met tuin, omdat de Engelse verhuurdame op leeftijd heeft besloten haar bezit te verkopen en terug te verhuizen naar Engeland. Brrr, dat wordt voor haar ’s winters wennen! Ik kom vooral naar La Palma voor de vrolijke heldere lucht en de gemiddeld 20 graden warmte. Zo kan ik als aquarellist, in tegenstelling tot in Nederland, ’s winters gewoon buiten schetsen en schilderen.

Na een flinke Googelse zoektocht hebben we toch weer een leuk paradijsje gevonden. Al snel zijn we vertrouwd met de nieuwe locatie, die ons na een paar dagen zelfs beter bevalt dan de blokhut. We zitten nu in het gehucht Las Manchas, midden in vulkanisch gebied waar in 1949 bij een eruptie van de (nu gelukkig slapende) vulkaan San Juan massale lavastromen vrijkwamen.

Ik ben nog aan het denken over hoe ik zwarte lavasstructuren interessant in aquarel kan omzetten: een lastige uitdaging. Dit landschap geeft een hoop nieuwe inspiratie!

In dit blog ga ik het echter over mozaïek en aquarel hebben. Het toeval wil namelijk dat op zo’n 100 meter van ons huisje het kleine parkje Plaza La Glorieta Las Manchas ligt. Een mozaïekkunstwerk van dieren en planten, aangelegd door de plaatselijke kunstenaar Luis Morera.
En op zo’n 6 km afstand ligt er in Los Llanos de Aridane ook een idyllisch parkje (botanische tuin) met mozaïekvloeren. Beide parkjes bevatten naast het mozaïek ook muurtjes van ruwe lavastenen, dat een mooi contrast geeft.

Ik kom er regelmatig om even te genieten van de rust en het decor en bedacht zojuist al schetsend dat het leuk zou zijn de vloerschilderijen van mozaïekpatronen om te zetten naar aquarel. Niet alleen leuk, maar ook interessant om al experimenterend een stap verder te gaan. Ben je al benieuwd? Ik heb een serie foto’s gemaakt van de diverse mozaïekpatronen en daaronder vind je mijn daaruit voorkomende aquarelcreaties (dat zijn nog studies).

Foto’s maken van een mozaïekvloer is best lastig, omdat je omlaag fotografeert en (zonder trap) moeilijk diepte kunt laten zien. Fotograaf en partner Wilco heeft er echter iets op gevonden. Om diepte te creëren heeft hij zijn voeten ook op de foto gezet en voor het effect soms ook zijn schaduw. Dat geeft mij weer extra aquarelinspiratie! Zie de foto’s hieronder.

En dan nu mijn aquarelmozaiëkstudies.

mozaiek-naar-aquarel

Ik ben benieuwd wat je van mijn aquarelcreaties vindt. Hoe zou jij mozaïek omzetten in aquarel? Het is leuk voor de lezers en mij als je hieronder een reactie geeft. Ik hoor graag van je!

Zonnige aquarelgroet uit La Palma, Margo

Wil je eerdere reisverhalen over La Palma lezen:
2013 – Straatmuseum in La Palma
2014 – Zomerse werkelijkheid is anders dan Hollandse fantasie!
2016 – Van aquareloase naar straatmuseum

Waarom we het huisje in Las Manchas leuker vinden dan onze oude vertrouwde blokhut in El Paso? De blokhut ligt in El Paso aan een rustige zijstraatje van een drukke smalle en vooral heel steile weg. Om te gaan wandelen moet je dan eerst de auto pakken. In Las Manchas zitten we ook halverwege een berg, maar aan een vlakke weg en kunnen we tijdens het werken er even uit voor een korte of wat langere wandeling. Ook hebben we hier vanuit de heerlijke tuin vol bloemen uitzicht op de zee, dat ik als zeeliefhebber erg waardeer. Azuurblauw is waar ik van hou!

Kerstsfeer & kerst aquarellen

kerstkaartenKerst is dit jaar een beetje laat. Dat komt niet door het weer, al was het al eventjes winters wit, maar door werk en familieomstandigheden. Het is Eerste Kerstdag en ik heb net buiten de kerstverlichting opgehangen. Binnen gaat het er niet meer van komen, het huis staat nog vol met pakketjes en dozen.
Nee, ik ben niet de Kerstman, dat is mijn partner Wilco min of meer, ik ben tijdelijk lid van de inpakcentrale. Daarover later meer, want dit verhaal gaat vooral over aquarel en kerstkaarten. Mis de talloze geschilderde kerstkaarten niet!

kerstkaarten

Terwijl de lichtjes buiten stralen, denk ik na over wat kerst betekent. Lampjes, licht en kerstbomen met ballen en slingers geven sfeer en gezelligheid, dat hebben we in de duistere dagen van kerst (blijkbaar) nodig om het menszijn en het familiegevoel weer op de eerste plaats te krijgen. Natuurlijk is er ook een historische christelijke betekenis, maar voor veel mensen staat toch het familiezijn op de eerste plaats.

Dat is ook belangrijk en dat realiseer je je des te meer als je een familielid hebt waar het even minder goed mee gaat en een ander familielid dat de afgelopen tijd weer helemaal is opgeknapt (hartelijk dank daarvoor Sinterklaas, Kerstman en Jezus!).

Kerst draait ook om kerstmuziek en kerstkaarten, die ondersteunen de familiesfeer. Voordat ik aan de prachtig geaquarelleerde kerstkaarten toekom eerst nog even wat over kerstmuziek. Mijn oog viel op de twee meest gedraaide kerstnummers:  All I Want for Christmas Is You (Mariah Carey) en Last Christmas (Wham).

kerstkaartenDe liedjes zijn zo populair omdat ze over het samenzijn gaan. Dat ze mooi gezongen worden scheelt natuurlijk ook.
Het ene lied begint als volgt: Ik wil niet veel voor kerstmis, er is maar een ding dat ik nodig heb. Ik geef niet om de cadeaus onder de kerstboom. Ik wil alleen jou, meer dan je ooit kunt zult weten…
Het andere lied begint met de zin Kerstmis vorig jaar gaf ik jou mijn hart’.

Als we kerstkaarten maken en opsturen naar vrienden en familie, geven we ook een klein stukje van ons hart om te laten zien dat we anderen waarderen en van ze houden. De een doet het met kerstkaarten en de ander op zijn eigen manier. Dat moeten we vooral blijven doen, en liefst niet alleen met kerstmis. Dat is mijn kerstboodschap.

En nu naar de kerstaquarellen.

Kerstkaarten zijn kleine cadeautjes met een prachtige boodschap!

Eigenlijk was ik dit jaar te laat om een aquarelkerstkaartenwedstrijd uit te schrijven. Druk met familie en de inpakcentrale, zoals ik schreef. Mijn trouwe fans rekende er echter op, sommigen stuurde me automatisch kerstkaarten toe voor de nog niet bestaande wedstrijd. Daarom alsnog een wedstrijdje, voor het vierde jaar alweer.

Weer hartelijk dank voor de toegezonden aquarelpareltjes. Bekijk alle geschilderde werken, hieronder vind je al vast de winnaars. Ook dit jaar hebben mijn moeder en schoonmoeder weer deskundig de inzendingen bekeken en de winnaars gekozen. Ze vonden dat beiden een moeilijke klus! Ditmaal waren er twee winnaars, moeders mooiste en schoonmoeders mooiste!

Moeders mooiste:

kerstkaarten

Irma Troost

Schoonmoeders mooiste:

kerstkaarten

Suzanne Bouhuis

Hier zijn alle ingezonden kerstkaarten.
(klik op de pijl rechts op de kaart)

  • Lisette Valkenborgh Lisette Valkenborgh Lisette Valkenborgh
  • Marie Claire Janssen Marie Claire Janssen Marie Claire Janssen
  • Rina de Korte Rina de Korte
  • Jos Rouw Jos Rouw Jos Rouw
  • Laban Deurloo Laban Deurloo Laban Deurloo
  • Jolanda Vahl Jolanda Vahl Jolanda Vahl
  • Will Kellermann Will Kellermann
  • Jonneke Klapwijk Jonneke Klapwijk Jonneke Klapwijk
  • Janneke Hooghuis Janneke Hooghuis Janneke Hooghuis
  • Wilma Hartmann Wilma Hartmann
  • Suzanne Bouhuis Suzanne Bouhuis
  • Loes Fickweiler Loes Fickweiler Loes Fickweiler
  • Ron de la Croix Ron de la Croix
  • Mieke Westen Mieke Westen
  • Irma Noij Irma Noij
  • Martine Moermans Martine Moermans
  • Petra Bos Petra Bos
  • Irma Troost Irma Troost
  • Marijke Ilsink Marijke Ilsink
  • Marielle van Delft Marielle van Delft
  • Annet Meulman Annet Meulman
  • Jacqueline Hoogakker Jacqueline Hoogakker
  • Elly Suykerbuik Elly Suykerbuik
  • Henry Perfors Henry Perfors
  • Bertie van Raaij-Selten Bertie van Raaij-Selten
  • Jan Eelen Jan Eelen
  • Liliane van Cleemputte Liliane van Cleemputte
  • Gerard Mezenberg Gerard Mezenberg
  • Virginie Pathuis Virginie Pathuis
     

Vergeet niet te reageren op dit blogverhaal. Dat is leuk voor mij en voor de andere lezers! Type je bericht hieronder in het vak en klik op verzenden. Alvast bedankt.

Wil je de Aquarelkerstkaartwedstrijd van 2016, 2015, 2014 en 2013 nog eens bekijken? Klik dan op onderstaande linken.
Aquarel impressie Kerst en Oud en Nieuw! 2016
Van aquareltips naar aquareltoppers 2015
Kleurrijk Nieuwjaar 2014
Kerst- en nieuwjaarskaarten 2013

kerstkaarten

Ik kom nog even terug op ons huis dat momenteel inpakcentrale is en mijn partner Wilco de min-of-meer-kerstman. Hij maakt educatieve materialen, vooral spellen, voor de ouderenzorg en mensen met een verstandelijke beperking en speciaal onderwijs. December is zijn drukste maand, met alle spellen die de deur uit moeten voor kerst. Tijdens al dat inpak- en pakketverzendwerk voelen ons een klein beetje Kerstman en Kerstvrouw!

Ik wens je een fijne jaarwisseling en een prachtig 2018!

Margo van Vegchel
www.aquarelworkshop.nl
www.AquarelAcademie.nl

De kracht van (geschilderde) illusies

De kracht van illusies is interessant. Daar waar ik in Nederland denk een heel huis met drie verdiepingen voor nodig te hebben, doe ik in Italië op vijf vierkante meter.
Wonen, koken, werken en slapen gebeurt nu in een oranje tentje. En aquarelleren doe ik buiten in de zon!

 

Hier in Lèvanto, dichtbij het bekende fotogenieke Cinque Terre, kom ik om te schetsen en te aquarelleren. En voor video-opnamen over architectuur voor de Aquarel Academie. Voor dat én optische illusies, waar ik het met je over wil hebben, ben ik hier precies goed.

Optische illusies zijn afbeeldingen of objecten die de manier waarop je hersenen ‘kijken’ voor de gek houden. Dat is wat een goochelaar er over zegt, en ik ben het met je eens, deze zin is moeilijk te begrijpen. Ik ga het je hieronder laten zien.


De Cinque Terre zijn vijf dorpjes aan de kust, die dagelijks, op een paar wintermaanden na, volstromen met toeristen. Die komen voor de gekleurde huizen die aan smalle straatjes tegen de heuvels geplakt zijn en voor de mooie wandelpaden tussen de dorpjes.

Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore zijn mooie dorpen waar tegenwoordig de toeristenkassa’s rinkelen. Toch zijn het ‘illusies’. Als je namelijk kijkt naar de huizen op zich, zijn het geen rijke maar arme dorpen. De woningen hebben allemaal een kleurtje, maar zijn ook simpel en bijna identiek. Het is hun gegroepeerde ligging tegen de heuvels bij de zee die het mooi maakt en de kleur, en niet de architectuur.

Dan Lèvanto, op een steenworp afstand van Cinque Terre. Nauwelijks toeristen, dus rustig, ik noem het sfeervol authentiek. Hier vind je de interessante huizen. In tegenstelling tot de Cinque Terre verschillen de woningen hier veel meer van elkaar. In het oude gedeelte van het wat grotere dorp is bijna geen huis hetzelfde. Ik, sorry mijn cameraman Wilco heeft honderden foto’s gemaakt van verschillende deuren, ramen en gevels en mooie steegjes.

Die gekleurde muren, verf door de zon gebleekt, soms afbladderend stucwerk, in combinatie met de variatie in ramen, deuren, gevels én licht en schaduw: ik blijf er naar kijken, en Wilco blijft klikken. De textuur, de lichtval, goddelijk! En omdat de straten net wat breder zijn, valt er meer zonlicht op de huizen, waardoor de gekleurde gevels elk uur van de dag anders zijn.

Maar het mooiste komt nog!
Veel huizen hebben hier muren die beschilderd zijn met… ik noem het maar objecten. Geschilderde structuren van strepen, vlakken en stenen!

Deze muurschilderingen geven de gebouwen soms de grandeur van een bepaalde bouwstijl. Vooral als ze schaduw zo weten te gebruiken dat er een 3D-effect ontstaat.

Schijn bedriegt, het zijn gecreëerde optische illusies! Op deze foto bijvoorbeeld, is de vensterbank echt, het raam niet!.

Het is een mooi voorbeeld van wat de kracht van een kunstenaar kan zijn: hoe je verf kunt gebruiken om te spelen, te goochelen met de werkelijkheid. Waarschijnlijk om die mooier te maken dan hij eigenlijk is. Ik vind het prima, voor mij als aquarellist, bezig met een cursus over architectuur, is het een paradijs!

Tijd voor wat foto’s. De steenstructuren en sommige balkons, zijn geschilderde illusies. Geniet van het bedrog!

We denken vaak dat daar waar de meeste toeristen heengaan, de mooiste dingen te vinden zijn. Soms kan ook dat een illusie zijn. Ik ben blij dat mijn oranje tentje in Lèvanto staat!

Je kunt een huis interessanter maken door iets aan de werkelijkheid toe te voegen. Dat kan bij een aquarel ook,… toch? Wat vind jij daarvan? Laat je reactie hieronder achter: des te meer mensen reageren des te interessanter wordt het!

PS. Ik heb bij de VVV in Lèvanto geprobeerd informatie te krijgen over het waarom van de beschilderde huizen, maar ze konden me er niets over vertellen.
Jolanda Pouw heeft het hele interessante antwoord gevonden, het begon in 1798, lees het hieronder in de reactie op het verhaal.

Schildergroet, Margo