Via de kloof uit de aquarel modder (VIDEO)

afbeelding Creatief via de kloof uit de aquarel modder Ik weet niet of je me hebt gemist, maar ik was een paar dagen op vakantie. Ik noem het een werkvakantie, want zoals de film toont, achtervolgt mijn cameraman me overal, ook in het buitenland! Gelukkig kan ik met deze ‘stalker’ zonder problemen door één deur. Ik kan zelfs met hem in een kloof afdalen!
Zo’n tocht door de krochten van de aarde ervaar ik weleens als het pad dat ik afleg op weg naar een interessant aquarel. Wat een boeiende ontdekkingstocht!

Iedere kunstenaar zit weleens vast in de ‘ aquarel modder ’. Het is alsof je voeten, in dit geval handen, vastgezogen zitten aan je lichaam omdat je hoofd vol ‘aquarelbrij’ zit. Je weet even niet hoe je met je aquarel verder moet. Het creatieve proces dat je handen aanstuurt is vastgelopen, de tank is leeg.

afbeelding Creatief via de kloof uit de aquarel modder Geen paniek, dit is heel normaal en overkomt iedereen, de een wat vaker dan de ander. Zelfs de allergrootste schilders zitten weleens met hun handen in het haar. Daar waar beroemdheden soms naar drank en andere genotsmiddelen grijpen om het creatieve proces weer op gang te krijgen, doen wij het meestal met koffie en tijd. Tijd heelt alle wonden én ook de creatieve gaten. Maar er is nog een andere manier…

Vastzitten in het creatieve proces los ik meestal op met bewegen. Ik ga er op uit, wandelen, dat maakt mijn hoofd eerst fris en leeg en dan vult het zich vanzelf weer. Gedurende de wandeling gaat dat frisser wordende hoofd steeds meer zien. De brij verdwijnt en ik begin weer waar te nemen. Ik zie mijn omgeving steeds helderder en dat geeft ideeën voor mijn aquarel: kleur, vorm, lijn, compositie… Als ik weer fris ben, kan ik ook beter kijken naar wat er mis ging: waar liep ‘de aquarelmolen’ vast?

En wat misschien nog wel belangrijker is, na zo’n wandeling kan ik het aquarel loslaten. Het is maar een aquarel! Ook als ik nog geen nieuwe strategie voor het vastzittende aquarel heb bedacht, geeft dat energie en moed om er een frisse nieuwe poging tegenaan te gooien of… het op de stapel ‘mislukt’ te gooien. En trouwens, morgen is er weer een nieuwe aquarelkansendag!

Je zult je nu misschien afvragen wat dat allemaal met die stalkende cameraman in de kloof en mijn pad naar een interessant aquarel te maken heeft. Dat zie je in de video!

Bekijk de video

 

afbeelding Creatief via de kloof uit de aquarel modder

 

 

Zit jij weleens vast in de aquarelmodder of -brij? Reageer op dit blogverhaal en de video en vertel ons hoe jij eruit komt.

Alvast bedankt voor je reactie.
Aquarelgroet,

Margo

Dromen en vaardigheden kleuren je ‘tube talent’ (VIDEO)

Het is alweer even geleden, maar op dat mooie moment kreeg ik een geweldige vraag. Een vraag met een magische lading. Een vraag die me deed omkijken, nadenken en ‘aquarellosoferen’. Een beetje filosoferen over mijn aquarelcarrière dus.
Cursiste Lisette van de Aquarel Academie vroeg me: “Zijn er ook tubes talent te koop?”
(De video staat onderaan het verhaal)

Toen ik jong was, wilde ik een piloot worden. In elke droom zag ik mezelf tussen de blauwe wolken vliegen. Die droom vervloog met de wolken, want vliegen doe ik graag, maar ik zit niet achter de stuurknuppel.

Een paar jaar later hielp ik mijn vader vaak in de tuin en werkte ik bij een tuinder in de kas. Toen kwamen mijn dromen van een groen beroep. Tegenwoordig zit ik echter liever op een stoel in de tuin, dan dat ik op mijn knieën erin klus.

Weer een beetje ouder en misschien wijzer, droomde ik van mensen helpen. Ik zag mezelf onder de oranje zon arme mensen redden. Ik was geen superman of supervrouw, maar ik heb toch tien jaar in de zorg gewerkt en daar veel geleerd!

Had ik talent om piloot te worden? Geen idee, ik ben nooit het pilotenpad opgegaan. Had ik hovenier kunnen worden? Waarschijnlijk wel, maar dat kwam niet op mijn weg. Uiteindelijk heb ik na een creatieve opleiding het spoor van de zorg gevolgd, maar ook dat was een zijspoor.

Het bleek in mijn leven niet om talent, maar om passie te gaan. Dat doen wat je graag wilt doen. En kijk, ook als aquareldocent kun je mensen helpen, ze leren in groen en andere kleuren te schilderen en ze met aquarel een grote vlucht laten maken!

In feite heb ik van elke droom een stukje meegenomen. Het blauw van de wolken, het tuingroen en het zonnige oranje figureren nu in mijn aquarellen.
Het is leuk om te dromen en naar de toekomst te kijken, maar als je wat ouder wordt is het ook fijn om even stil te staan, terug te kijken en het verleden te zien. Dan zie ik dat de passie er steeds al was. Ik genoot er altijd van als mijn vader, die zich van bouwvakker had opgewerkt naar architect, aan het tekenen was.

Heb ik met mijn passie ook mijn talent gevonden? Voor mijn gevoel wel. Al zullen velen zeggen dat talent alleen te maken heeft met wat aangeboren is. Voor mij heeft talent voor een stukje te maken met onze genen, maar naar mijn ervaring heeft talent vooral te maken met vaardigheden en het verder ontwikkelen daarvan. Iedereen heeft vaardigheden en als je er voor gaat en doorzet en oefent en oefent, dan ontwikkel je dat stukje basistalent tot praktisch en bruikbaar talent.

Iedereen heeft vast weleens naar Holland Got Talent gekeken. Zijn de mensen die daar hun talent voor het licht brengen daarmee geboren? Ik denk het niet, volgens mij is het voor het grootste deel eindeloos oefenen, oefenen, oefenen geweest.

Terug naar het begin, de vraag van Lisette: “Zijn er ook tubes talent te koop?” Ik vind het boeiend om die vraag te beantwoorden met “Stel dat het mogelijk was, wat zou je dan wensen en wat zou er gebeuren?” Wie het weet mag het zeggen!

Kijk de video voor mijn visie op talent! Vergeet niet daarna te reageren!

Schrijf je reactie hieronder, ik en de andere lezers zijn benieuwd naar wat jij er over zegt!

Aquarelgroet,
Margo

Deel 2 over aquarelpapier!

Deel 2 over aquarelpapier! Eerder schreef ik over wat het zo bijzonder maakt. Daar kwamen veel reacties op.

Nu ga ik dieper in op de geheimen van aquarelpapier. Wat heeft het papier met je techniek te maken?
En waarop let je als je aquarelpapier aanschaft?

 De samenstelling: wie wint?

Aquarelpapier wordt gemaakt van cellulose, ook wel houtpulp genoemd, of van katoenvezels. De samenstelling kan ook een combinatie van beide zijn, denk bijvoorbeeld aan 30%-70% of 50%-50%.
Het voordeel van katoen is dat het makkelijker vocht opneemt dan cellulose, maar dat hoeft niet altijd een voordeel te zijn. Dus denk nu niet dat houtpulp slecht is om op te aquarellen. Trek je conclusies niet te vroeg. Welk papier je gebruikt, hangt mede af van de manier waarop je wilt schilderen!

De kwaliteiten van cellulose.

Als je met een wat meer ‘droge’ aquareltechniek schildert, denk maar aan de botanische schilders die gedetailleerd werken, is juist 100% cellulosepapier de beste keuze. Bij dit papier blijft de verf langer op de bovenlaag liggen en dat geeft je meer tijd om je te verdiepen in de details. Omdat het papier het vocht langzamer opneemt, blijft het langer nat en kun je dus langer corrigeren en door schilderen.

aquarel Mia Koeneman

Houd je van een aquarel met veel textuur, rimpels, krasjes en droogranden, zoals bij dit werk van collega Mia Koeneman?  Gebruik dan 100% cellulosepapier. Dat geeft je meer tijd om in de verf ‘te roeren’, omdat het papier het water -en dus ook de verf- langzamer opneemt.
En er zit nog een voordeel aan het gebruik van cellulosepapier. Als je een foutje wilt wegwerken, laat de verf makkelijk los, zodat je weer bijna de originele kleur van het papier terugkrijgt.

De kwaliteiten van 100% katoenhoudend papier.

Misschien ben je al gegrepen door het cellulosepapier, maar ik ga je toch ook nog de voordelen van katoenhoudend papier voorschotelen. En dat is meer dan alleen een waterslurper te zijn.

Met dit papier kun je mooi verschillende aquarellagen over elkaar leggen zonder dat de lagen met elkaar gaan mengen. Zoals je misschien wel weet, leidt eindeloos aquarelverf mengen normaal gesproken tot een donkerbruin effect.

Hoe doe je dit, het leggen van lagen zonder dat het een bruine ‘poepvlek’ wordt? Dat is op katoenhoudend papier niet zo moeilijk. Je schildert de eerste laag, laat deze door en door drogen. Dan schilder je de tweede laag, en opnieuw laten drogen drogen drogen, dan de derde laag… Ik kan op mijn Saunders Waterford 300gr CP/NOT papier wel zes tot zeven lagen bouwen, maar mijn advies aan jou: begin eerst met drie lagen.

Het mooie is dat de onderste verflagen effect hebben op de bovenste lagen. Zij blijven doorschijnen, en dat is uitstekend voor als je de glaceertechniek gebruikt (dunne, transparante aquarellagen over elkaar).

Als je bij katoenhoudend papier de verf weer ophaalt uit het papier (de zogenaamde lifttechniek), blijft er altijd een residu (restant) van de verf achter in het papier. Je houdt op die plek geen spierwit papier over, maar papier met een zweem van de kleur. Dat kun je als techniek gebruiken om mooie kleurtinten tussen twee kleuren te creëren.

De conclusie is dat dit papier zeer geschikt is voor nat-in-nat technieken, de lifttechniek en om glaceerlagen op elkaar te zetten. Uiteraard beïnvloedt de samenstelling van het papier, bijvoorbeeld 50% cellulose -50% katoen of 80% -20%, de mogelijkheden.

Drie variaties van de toplaag van het papier.

In het vorige blogverhaal gaf ik al aan dat aquarelpapier uit meerdere lagen materiaal bestaat. De bovenste laag, de toplaag, heeft de fabrikant extra bewerkt. Daarin bestaan drie variaties: glad (HP), ruw (CP-NOT) en extra ruw (Rough).

Laten we beginnen met de gladde HP toplaag. Die kun je een beetje vergelijken met asfalt. Niet het gewone asfalt maar het poreuze, zeer open asfalt (ZOAB). Het gladde ‘asfaltpapier’ is glad en heeft geen hobbels en bobbels. Als het regent, blijft er water gelijkmatig op het wegdek staan, maar door de open asfaltstructuur vloeit het er ook langzaam in weg. Doordat er eventjes een dun laagje water op het oppervlak blijft liggen, kun je langer doorwerken. Aquarellisten die met veel detail werken, schilderen hier graag op. Ze worden ook niet gehinderd door de structuur van het papier.
De papiervezels van de CP-NOT toplaag staan meer open. De structuur van het papier is zichtbaarder, maar niet overdreven zichtbaar. Dit papier neemt het vocht wat sneller op, maar niet heel snel, er is genoeg tijd om te aquarelleren. Je kunt dit papier van te voren prima bevochtigen (met een vochtig penseel of spons). Het blijft een tijdje vochtig, zodat de penseelstreken die je er dan op zet niet te strak zijn, maar licht uitvloeien.

Dan hebben we nog het papier met de Rough toplaag. Dit papier is qua wateropname te vergelijken met de CP-NOT toplaag.  Hier is echter de structuur van het papier heel goed zichtbaar. Dat geeft een extra dimensie aan je aquarel, het laat je werk extra spreken en het heeft de voorkeur bij het schilderen van landschappen.

Het gewicht.

Aquarelpapier kun je in allerlei gewichtsklassen kopen, bijvoorbeeld 120 gram, 190 gram, 240, 300, 450 en 625 gram. De regel is: hoe dikker het papier, hoe minder het gaat bobbelen als je het nat maakt. Wanneer je extreem nat-in-nat werkt, zal het papier natuurlijk bijna altijd bollen, maar dikker papier trekt zich daarna beter strak. Daar kom ik nog een keer op terug als ik het over papier vast-tapen of voorspannen ga hebben.

Wat gaat het worden?

Je bent nu redelijk op de hoogte van de geheimen van aquarelpapier. Hoe ga je nu kiezen? Wil je mijn advies?

Koop je papier altijd op een goede plek, dus eigenlijk alleen in een zaak voor kunstenaarsbenodigdheden. Laat jezelf goed voorlichten over het papier. Uiteraard is het daar duurder dan bij de Aldi en andere goedkoopwinkels. Vraag je af of je hobby iets mag kosten en of je lekker wilt (leren) schilderen. Aquarelleren is al een vrij moeilijke schildertechniek, maak het jezelf nog niet moeilijker door op slecht papier te gaan schilderen!

Koop losse vellen en koop een paar verschillende soorten papier. Schrijf er meteen met een potlood op wat het merk en de samenstelling is. Doe dit al in de winkel, anders ben je het thuis alweer… Ga dan lekker schilderen en probeer, als je al zover bent, verschillende technieken op verschillende soorten papier. Juist door bewust met verschillende papiersoorten (achter elkaar) te werken, ontdek je de verschillen en merk je welk papier jouw voorkeur heeft. Natuurlijk kijk je ook naar het resultaat, welk papier bij jou voor de mooiste aquarellen zorgt.

En wat gebruik ik zelf?

aquarel Margo van Vegchel

Ik schilder met veel plezier op Saunders Waterford 300 gram CP/NOT, want ik maak graag kleurrijke aquarellen, in verschillende variaties van tinten. Hiervoor gebruik ik intensief de nat-in-nat techniek en de lifttechniek. Mijn ervaring is dat juist dit merk papier zich hiervoor uitstekend leent.

Zo, ik ben benieuwd of dit blogverhaal je weer een stapje verder brengt. Laat het me weten. En ik ben natuurlijk benieuwd op welk papier jij schildert en waarom.

Deel je ervaring hier, zo help je andere aquarellerende lezers. Alvast bedankt.

Aquarelgroet, Margo van Vegchel