Van Mozaïek naar Aquarel

Als het weer gaat somberen in Nederland, wordt het tijd om de zon op te zoeken. Heerlijk, ik ben weer even terug op mijn werkplek in La Palma. Een andere plek deze keer, maar dat biedt aquarelkansen!
Zon en zee, geeft licht en warmte. Dat heb ik nodig om te aquarelleren. Vandaag laat ik me inspireren door mozaïek. Kijk en lees mee.

Dit jaar zitten we niet in de zo vertrouwde blokhut met tuin, omdat de Engelse verhuurdame op leeftijd heeft besloten haar bezit te verkopen en terug te verhuizen naar Engeland. Brrr, dat wordt voor haar ’s winters wennen! Ik kom vooral naar La Palma voor de vrolijke heldere lucht en de gemiddeld 20 graden warmte. Zo kan ik als aquarellist, in tegenstelling tot in Nederland, ’s winters gewoon buiten schetsen en schilderen.

Na een flinke Googelse zoektocht hebben we toch weer een leuk paradijsje gevonden. Al snel zijn we vertrouwd met de nieuwe locatie, die ons na een paar dagen zelfs beter bevalt dan de blokhut. We zitten nu in het gehucht Las Manchas, midden in vulkanisch gebied waar in 1949 bij een eruptie van de (nu gelukkig slapende) vulkaan San Juan massale lavastromen vrijkwamen.

Ik ben nog aan het denken over hoe ik zwarte lavasstructuren interessant in aquarel kan omzetten: een lastige uitdaging. Dit landschap geeft een hoop nieuwe inspiratie!

In dit blog ga ik het echter over mozaïek en aquarel hebben. Het toeval wil namelijk dat op zo’n 100 meter van ons huisje het kleine parkje Plaza La Glorieta Las Manchas ligt. Een mozaïekkunstwerk van dieren en planten, aangelegd door de plaatselijke kunstenaar Luis Morera.
En op zo’n 6 km afstand ligt er in Los Llanos de Aridane ook een idyllisch parkje (botanische tuin) met mozaïekvloeren. Beide parkjes bevatten naast het mozaïek ook muurtjes van ruwe lavastenen, dat een mooi contrast geeft.

Ik kom er regelmatig om even te genieten van de rust en het decor en bedacht zojuist al schetsend dat het leuk zou zijn de vloerschilderijen van mozaïekpatronen om te zetten naar aquarel. Niet alleen leuk, maar ook interessant om al experimenterend een stap verder te gaan. Ben je al benieuwd? Ik heb een serie foto’s gemaakt van de diverse mozaïekpatronen en daaronder vind je mijn daaruit voorkomende aquarelcreaties (dat zijn nog studies).

Foto’s maken van een mozaïekvloer is best lastig, omdat je omlaag fotografeert en (zonder trap) moeilijk diepte kunt laten zien. Fotograaf en partner Wilco heeft er echter iets op gevonden. Om diepte te creëren heeft hij zijn voeten ook op de foto gezet en voor het effect soms ook zijn schaduw. Dat geeft mij weer extra aquarelinspiratie! Zie de foto’s hieronder.

En dan nu mijn aquarelmozaiëkstudies.

mozaiek-naar-aquarel

Ik ben benieuwd wat je van mijn aquarelcreaties vindt. Hoe zou jij mozaïek omzetten in aquarel? Het is leuk voor de lezers en mij als je hieronder een reactie geeft. Ik hoor graag van je!

Zonnige aquarelgroet uit La Palma, Margo

Wil je eerdere reisverhalen over La Palma lezen:
2013 – Straatmuseum in La Palma
2014 – Zomerse werkelijkheid is anders dan Hollandse fantasie!
2016 – Van aquareloase naar straatmuseum

Waarom we het huisje in Las Manchas leuker vinden dan onze oude vertrouwde blokhut in El Paso? De blokhut ligt in El Paso aan een rustige zijstraatje van een drukke smalle en vooral heel steile weg. Om te gaan wandelen moet je dan eerst de auto pakken. In Las Manchas zitten we ook halverwege een berg, maar aan een vlakke weg en kunnen we tijdens het werken er even uit voor een korte of wat langere wandeling. Ook hebben we hier vanuit de heerlijke tuin vol bloemen uitzicht op de zee, dat ik als zeeliefhebber erg waardeer. Azuurblauw is waar ik van hou!

Kruip in de huid van je aquarel onderwerp – VIDEO’S

in de huid van een aquarel onderwerp Van sommige landschappen krijg je nooit genoeg. Dertig jaar geleden toerde ik per Greyhound en liftend door de Amerikaanse natuur, twintig jaar geleden fietste ik door de National Parks en in 2005 deed ik het per camper. Dit jaar ging ik terug met een schetsboek en cameraman en deden we het kruipend… Kijk mee hoe ik ‘in de huid van een aquarel onderwerp kruip’.

Het voordeel van ouder worden is dat je herinneringen verzamelt die je later weer op kunt roepen. Ze zitten in laatjes in je hoofd als foto’s in je camera. Als je herinneringen aan hetzelfde soort plekken hebt, kun je gaan vergelijken. Weet je nog…?

Liften, bussen en camperen zijn nogal verschillende vormen van vervoer, maar je ziet daardoor in een korte tijd heel veel. Fietsen was voor mij een veel intensere ervaring: je gaat veel langzamer en je moet ervoor werken om je omgeving te verkennen, net zoals met wandelen. Natuurlijk heb ik tijdens al die reizen veel gewandeld, foto’s genomen en genoten, maar dit jaar was anders.

Gewapend met een schetsboek en cameraman verbleef ik twee weken in dezelfde omgeving: Sedona in Arizona. Misschien zegt de naam je niets, maar je kent het landschap vast wel van tv. Het wilde westen in een prachtige rode uitvoering. Rode rotsen in allerlei tinten en vormen. De kleur rood varieert met de stand van de zon. Als de zon zakt, de tinten intenser en de schaduwen langer worden, veranderen de rotsen ook nog eens in interessante andere vormen, zoals de Ark van Noah, een olifant, Goofy en andere historische figuren. Niet dat ik daarop zat te wachten, maar voor mij waren die originele vormen juist je van het!

in de huid van een aquarel onderwerpDit jaar was anders juist omdat ik niet rondreisde, maar er voor koos om twee weken in dezelfde red rock omgeving te blijven. En het was anders omdat ik mijn schetsboek niet alleen bij me had, dat is meestal zo, maar veel meer gebruikte.

Het klinkt hartstikke logisch, maar je ervaart het pas echt als je het doet. Door te gaan zitten, de prachtige omgeving goed te bekijken en dan te schetsen, beleef ik mijn omgeving veel intenser. Het is veel echter, het is als het ware alsof ik in het onderwerp kruip en ermee verbonden raak. Door die ervaring zet ik een betere schets neer dat later een boeiender aquarel wordt.

Heel veel aquarellisten maken op vakantie of onderweg foto’s en gaan dan thuis aan het schetsen, maar ik zou iedereen aanbevelen om eens kruipend door die fotogenieke omgeving te gaan. Met kruipend bedoel ik natuurlijk niet op je knieën, maar uit de auto of van de fiets stappen en gaan zitten-kijken-schetsen! Je zult merken dat het een heerlijk gevoel van rust geeft en dat je dubbel van je omgeving en je onderwerp geniet.

in de huid van een aquarel onderwerpO ja, de cameraman die ik bij me had… Dat is mijn partner Wilco die al meer dan dertig jaar met me meereist en sinds het ontstaan van de Aquarel Academie mijn videograaf is. Jezelf laten filmen als je aan het schetsen bent is nog een andere manier om lang stil te staan bij je schildersonderwerp en er helemaal in op te gaan, maar dat is niet voor iedereen rustgevend: take 1, take 2, take 3, take 4, take 5 …

in de huid van een aquarel onderwerpNeem jij ook de tijd om kruipend door het leven te gaan? Deel je ervaring hieronder.
De charme van dit blog is dat jouw reactie het verhaal voor iedereen interessanter maakt. Elke reactie is de moeite waard!

Happy painting,
Margo

De Aquarel Academie is mijn aquarelcursuscentrum op het Internet.

Tekenen en zo – deel 3 met video

Tekenen en zo - deel 3‘Punteren’, ‘hoppen’ en ‘dansen’ zijn drie manieren van schetsen die ik in het vorige deel van ‘Tekenen en zo’ liet zien. Als aquarellist houden we van kleur, dus ga ik nu het zwart-wit van de schetsen invullen met aquarelverf.
Veel plezier met de video!

Eerst nog even kort uitleg over de drie manieren van schetsen in deze aflevering van ‘Tekenen en zo – deel 3’.

Punteren

Je potlood blijft op het papier en je trekt lijnen van punt naar punt. Hierdoor ontstaan gesloten vormen.
Voordeel: je neemt je onderwerp natuurgetrouw over. Lees verder