Aquarel… Schilder… Geluks… Momenten…

Januari, februari, maaaaart… Soms heb je van die momenten, je zit in je luie stoel, ligt in bed of je bent even in gesprek met iemand, en ineens komt die gedachte bij je op: ‘…Alweeeer een jaar voorbij…! Waar blijft blijft blijft de tijd?’ In die laatste zin zit behoorlijk wat emotie, maar misschien ook wel een kleine conclusie?

Waarom zeg ik dat? Wel als je jezelf af vraagt waar de tijd blijft, dan kan dat vanuit twee invalshoeken. Vaak komt ‘Waar blijft de tijd?’ met een zucht. Die zucht suggereert misschien dat je in dat afgelopen jaar iets hebt gemist, iets niet hebt gedaan wat je wel had willen doen. Dan is het misschien tijd voor actie, zodat die zucht niet jaarlijks terugkomt! Ik zeg altijd ’Een zucht moet niet leiden tot zorgen!’

Er is ook een ander soort ‘Waar blijft de tijd?’, waarbij het als een vrolijk zingzinnetje uit iemands mond komt. Meestal volgt er dan een ‘Weet je nog wel….?‘ Het slaat dan op mooie momenten die in je opkomen, fijne herinneringen aan toen, die je opnieuw wilt delen. Vaak volgt er dan zoiets als ‘Dat moeten we snel weer eens doen…!’

Kleine conclusie?  Laat die zucht de vonk zijn die je straks laat zingen!

Als aquareldocent ken ik ook het zuchten en zingen. Je denkt misschien dat ik met mijn beroep veel aan aquarelleren toekom. Uiteraard wel, maar veel van wat ik schilder zijn demonstraties voor lessen die ik live en online via Zoom en via de Aquarel Academie geef. Gewoon schilderen voor mezelf, dat lukt me in het cursusseizoen nauwelijks, het is meer ‘broodschilderen’ (brood op de plank). En al is aquarelleren altijd leuk, het leukst is het voor mij toch als ik niet creatief begrenst wordt door dat ‘brood’.

 Ja, ja, dat doet me weleens zuchten! Maar, gelukkig heb ik daar jaren geleden wat op gevonden: het ‘minizingen’ en ‘uitgesteld zingen’.

In het lesgeefseizoen plan ik minimaal 1x per week ’s ochtends vroeg meteen na het opstaan één of twee schilderuurtjes (het minizingen). Ik weet dat ik er de dag mee moet starten, want als ik eerst met mijn werk begin, dan zeg ik eind van de middag ‘Waar blijft de tijd’. Daar komt bij dat ik een ochtendmens ben en dus dan creatief op z’n frist ben.

En wat me verder gelukkig maakt is het feit dat ik weet dat er altijd momenten zijn in het jaar dat ik elke dag schets en/of schilder. Als Wilco en ik op vakantie zijn, komt er gedurende de dag altijd wel een schets- of  schildermoment.

Jaarlijks gaan Wilco en ik ‘s winters zes weken naar Tenerife om daar na twee weken vakantie met familie nog vier weken te werken. Brainstormen over nieuwe cursussen of andere educatieve materialen, aquareltips of -lessen op video opnemen… Er is altijd wat te doen! We noemen het traditioneel een ‘werkvakantie’.

Op Tenerife ga ik elke dag, zes weken lang, om half acht ’s ochtends met mijn schilderrugzak en opvouwbare krukje naar buiten. Ik loop in mijn eentje de prachtige historische binnenstad van La Orotava in. En dan ga ik ergens zitten, in een parkje, op een straathoek, bij een bijzonder gebouwtje of, als het regent, in een klein koffiebarretje of zelfs in een kerk.

En dan teken ik. Niet moeilijk doen. Niet te veel nadenken. Gewoon lijnen, vormen, schaduwen en kleine objecten tekenen. Een mooie plantenzuil, kerktorentje, trapje, deur of lantaarnpaal. Vaak zijn het maar kleine schetsjes op kaartformaat. Eigenlijk halffabricaten.

Terug in het appartement ontbijt ik met Wilco (en familie) en later op de dag komt altijd wel een rustig momentje dat ik de schetsen verder uit werk met stift. Nog veel later, thuis in het atelier, kies ik welke tekeningen nog verf, collagepapier of nieuwe details krijgen.

Waarom ik dat doe? Omdat het ontspant, omdat het mij gelukkig maakt!

Soms groeit zo’n klein schetsje later uit tot een groot aquarel. Maar vaak blijft het gewoon een klein kaartje dat ik opstuur naar iemand anders… om ook daar even een klein geluksmomentje te bezorgen.

En zo zorg ik ervoor dat ik niet teveel ga zuchten, maar vooral ga zingen. Door het te plannen weet ik dat er altijd Aquarel… Schilder… Geluks… Momenten… op me staan te wachten. Dat helpt enorm. Als ik denk of zeg ‘Waar blijft de tijd?’, dan denk ik terug aan die mooie momenten en dan stel ik mezelf gerust dat er altijd nieuwe aquarelgeluksmomenten komen.

En jij? Hoe kom jij aan jouw aquarelgeluksmomentjes? Hoe zorg jij ervoor dat je niet teveel gaat zuchten en juist ook die dingen doet die je graag wilt doen?

Ik hoor het graag van je, want dat inspireert mij en de lezers van dit blog! Schrijf je reactie hieronder en klik op verzenden. Ik kijk uit naar je reactie..

Aquarelgroet,
Margo van Vegchel
Aquarel Academie & Creatief Aquarel & Margo Reist Rond

Met enige regelmaat geef ik cursussen, live en online. Klik op deze link om naar de website met cursussen te gaan.

Auteur van deze 2 Boeken:

Alles over… Aquarelmaterialen en Bouwstenen voor een Uniek Boeiend Aquarel